Rondreis Caminos de Santiago

In het spoor van de pelgrims

De reis naar Santiago de Compostella startte in zuid Frankrijk in het leuke plaatsje St.Jean Pied de Port. Veel deelnemers waren al een paar dagen eerder gekomen. Dat was ook de moeite waard, want van hieruit zijn leuke uitstapjes te maken.

Door Joop en Helna Opperman

Bovendien beginnen veel deelnemers in dit dorp aan hun voettocht naar Santiago. Voor anderen is het een rustplaats, om daarna weer verder te gaan. Het was leuk om contact te hebben met die deelnemers. Zij vertelden van hun ervaringen en beweegredenen om die lange tocht te ondernemen. Ook de deelnemende hostels en de plaatselijke VVV waren erg vriendelijk en vertelden hoe één en ander geregeld was.

 

Pech onderweg 

Twee deelnemers voegden zich pas op de tweede camping bij ons, omdat zij vanwege autopech op een vervangend vervoermiddel moesten wachten. Een derde reed al voor de start een band aan flarden en een vierde kwam al op de eerste reisdag met pech te staan. Dat was dus een slecht voorteken, maar met hulp van de reisleider is alles goed gekomen en is de verdere reis zonder materiaalpech prima verlopen.

Mede dankzij het goede weer was de sfeer in de groep al heel snel prima en dit zou de rest van de reis zo blijven. De excursies waren goed gevarieerd. Spanje heeft natuurlijk een rijk aanbod aan kerken, basilieken en kathedralen waarvan er veel bezocht werden. In Santa Dominga de la Calzada vonden we een echt kippenpaar in een kerk, dat dankzij een sappige legende daar terecht is gekomen en iedere maand vervangen wordt. Het gaf het nodige geluid in de kerk... 

 

Interessante uitstapjes

Maar ook andere bezoeken waren de moeite waard. Zo zagen we een nieuw wijnbouwmuseum, waarin onder andere een onvoorstelbare grote collectie kurkentrekkers te zien was. Een moderne bodega werd bezocht, waarvan de eigenaar een prima verkooptactiek had. Laat de mensen ruimschoots proeven, dan komen ze in de goede stemming om te kopen; dat lukte goed. In Astorga bezochten we het bisschoppelijk paleis, gebouwd door Gaudi. Het doet nu dienst als museum voor Los Caminos. Hier komen de verschillende routes naar Santiago aan de orde, evenals de uitmonstering van de pelgrims.

Van Gaudi zagen we later op de reis nog een mooi gebouw in Comillas. Dit was een reuze gezellig plaatsje dat bol stond van de monumentale oude gebouwen. Het was zeer te moeite waard om hier wat rond te lopen. In Tordesillas was een oud gebouw waarin nu de VVV zit en dat tevens dienst doet als museum. Hier hebben Spanje en Portugal in de late 15e eeuw door middel van een lengtegraad bepaling met een verdrag de nieuw ontdekte wereld verdeeld. We bezochten een oude goudmijn Las Medulas, waar de bergen rood gekleurd waren. Een groot stuk van deze bergen is door de Romeinen op een aparte manier afgegraven om hier per jaar zo'n 100 ton goud te verzamelen. 

 

Santiago de Compostella

Het hoogtepunt van de reis was natuurlijk Santiago de Compostella. Een heel drukke stad waar de Kathedraal aan een enorm plein het middelpunt vormde. Daarnaast waren er nog een aantal imposante gebouwen waarvan de oorspronkelijke en de huidige bestemming door een gids werden uitgelegd. De kathedraal zelf werd uiteraard ook bekeken.

Tijdens het gezamenlijke bezoek was er een dienst voor een, waarschijnlijk, vooraanstaande familie. Tijdens deze dienst mocht er niet gefotografeerd worden, maar daar hadden we later ruimschoots de tijd voor. Achter de kerk was nog een groot plein, waar honderden mensen in de rij stonden om de beeltenis van Jacobus, die in de kerk hoog stond opgesteld, te omarmen. Hier zagen we natuurlijk veel pelgrims, die hun laatste stempeltje kwamen halen en dan moe maar voldaan op het grote plein neerstreken. Ook hier hebben we met een aantal van hen gesproken over het wel en wee van hun reis

 

Zelfs regen en mist kan de pret niet drukken

Na Santiago werd het weer veel slechter en hebben we veel regen gehad. Het mooie landschap waar we tot nu toe zo van genoten hadden werd wat mistig. Tot nu toe was dat prachtig. Heel anders dan we van Spanje gewend waren. Alles was groen en vaak waanden we ons in Toscane. Maar om met de woorden van onze reisleider te spreken: Het goede nieuws was, dat we bij de meeste excursies redelijk droog weer hadden.Zo niet bij de Picos de Europa, een hoog gebergte waar een mooie wandeling gepland stond. We moesten met een kabelbaan omhoog en vonden een nat en mistig uitzicht boven. Dat was jammer maar mocht de pret niet drukken. De wandeling werd toch gemaakt met paraplu en capuchon op.

 

Excentrieke kunst

Een laatste excursie betrof het Guggenheim museum in Bilbao. Een heel apart gebouw, bekleed met titanium platen, aangevuld met glas en steen. Zeker zo apart was de tentoonstelling binnen. Over de schoonheid kon je van mening verschillen, maar excentriek was het zeker. Van oude roestige gebruiksvoorwerpen, verfkanonnen, een soort lachspiegels tot schilderkunst toe. Hier kregen we een lunch van een topkok, waarbij de soep in een groot borrelglas geserveerd werd.

Onze laatste stop was Soustons in Frankrijk. Hier hebben we met een diner afscheid genomen van een geslaagde vakantie, mede door het prettige gezelschap, de prima leiding van Geert en Janny en zeker niet te vergeten met de hulp en steun van assistenten Luuk en Corina. 

 

Door Joop en Helna Opperman

 

 

 

 

 

 

Eens in je leven naar Santiago de Compostella

Na onze eerste kennismaking met ACSI tijdens de Noordkaap-reis in 2006 en een noodgedwongen annulering in 2008 wegens ziekte, wilden we in 2010 toch weer op vakantie met een groepsreis. We hebben gekozen voor een reis naar Santiago de Compostella, omdat dat een doel is waar je, evenals de Noordkaap, eens in je leven geweest moet zijn.

Door Janny en Bram Huijssoon

Zodoende zijn we in drie dagen naar St. Jean Pied de Port aan de voet van de Pyreneeën gereden, waar we werden ontvangen door het captains-paar die ons gelijk een goed gevoel gaven. Het waren bekende gezichten omdat ze veelvuldig op TV waren geweest bij de uitzendingen van de ACSI-reis naar Schotland. We kregen direct het gevoel in geval van pech of ziekte er niet alleen voor te staan.

De Franse camino volgen 

Het is een reis geworden die we niet graag hadden willen missen. Vol ontdekkingen van de Spaanse cultuur, van de bouwkunst tot de eetcultuur. We waren ooit eerder enkele dagen in Spanje geweest, maar deze reis heeft ons toch een heel andere kijk op Spanje en zijn mensen gegeven. De eerste dagen zijn we door het binnenland de Franse camino gevolgd. Dat was een tocht langs kerken en kloosters, waarvan de ene nog groter en mooier dan de andere. 

Vooral de kerk in Santo Domingo de Calzada, waar in de kerk een kippenechtpaar in een speciale ren zijn dagen slijt, in navolging van de legende over de veroordeelde pelgrim die z’n terechtstelling overleefde. Toen dit bericht de rechter bereikte, die net een gebraden kippetje zat te eten sprak hij de volgende woorden: 'Als dat waar is, dan beginnen de haan en de kip op mijn bord  te kakelen'. Hetgeen terstond gebeurde. Extra leuk was dan ook dat tijdens ons bezoek aan de kerk de haan ook echt ging kraaien. 

Pelgrimage

Op onze reis door Scandinavië kwam je wel eens verkeersborden tegen die waarschuwden voor overstekende elanden; in Spanje hebben ze een bord dat waarschuwt voor overstekende pelgrims. En pelgrims hebben we gezien, lopend en op de fiets en wij hebben bewondering voor hun doorzettingsvermogen om zo’n reis tot een goed einde te brengen. 

Hoogtepunt van deze reis was natuurlijk Santiago de Compostella, waar het bij de kathedraal een komen en gaan is van pelgrims, die in de Kathedraal het beeld van St. Jacobus omhelzen. Ook het bezoek aan het Guggenheim-museum in Bilbao was een hoogtepunt (vanwege de tentoongestelde kunstwerken) en tevens een dieptepunt omdat een van de deelnemers van de trap viel en daarbij zodanig geblesseerd raakte dat een ziekenhuisopname volgde. Op zulke momenten ben je blij met een kordaat optredend captains-team op reis te zijn. 

Meer ontdekkingen

Ook de excursie naar de Picos d’Europa was letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt, alleen jammer dat toen de regen zijn intrede had gedaan en de toppen van de bergen in nevelen gehuld waren en bleven. Wat we op deze reis ook veelvuldig hebben gezien zijn bewoonde ooievaarsnesten op veel kerktorens, soms meerdere nesten op een toren en veelal ook met jonge ooievaars erin. 

Een ontdekking was voor ons ook het Spaanse eten, van de tapas tot paella, we hebben dan ook vele malen genoten van een 'menu del dia', dat meestal tegen een bespottelijk lage prijs wordt aangeboden. Na het nuttigen van zo’n overvloedige maaltijd begrijp je ook meteen waarom er een siësta nodig is. Nadeel van het feit dat er siësta wordt gehouden is dat bijna alles ’s middags gesloten is en een bezoek aan een stad na de middag niet zo leuk meer is.  

Een mooie reis

Dat het weer aan de groene noordkust van Spanje niet altijd even zonnig is, is af te leiden aan het frisse groen wat aan water geen gebrek heeft, maar dat moet je voor lief nemen als je daar heen wilt; aldoor zon en warmte wordt op de duur ook vervelend. Resumerend kunnen we zeggen dat we een mooie reis hebben gehad, waarin we veel kerken en kloosters hebben gezien, lekker hebben gegeten en zowel mooi als slecht weer hebben meegemaakt. Als het aan ons ligt en we gezond zijn, volgend jaar weer een groepsreis met zo’n goed reisleiderteam.  

Door Janny en Bram Huijssoon

 

 

Als moderne pelgrim door het andere Spanje

In 2007 vertrok het reisleidersechtpaar Trudie en Martien Giezeman wederom naar het noordwesten van Spanje. Een gebied dat zij “het andere Spanje” noemen vanwege de onvergelijkbaarheid met die delen van Spanje waarvan onze reisgenoten in veel gevallen een voorstelling van hebben. Met 44 gasten in 22 caravans maakten ze kennis met de pelgrimswegen naar Santiago de Compostela.

Trudie en Martien Giezeman

Kennis maken met de cultuur en natuur rond de pelgrimswegen naar Santiago de Compostela. Een eeuwenoud pelgrimsoord dat tot op de dag van vandaag voor duizenden bedevaartsgangers te voet, per fiets of te paard het einddoel is van een tocht vol ontberingen, maar ook vele gelukzalige momenten kent. ACSI doet het op de moderne manier, een comfortabel onderkomen, voortgesleurd door machinale paardekrachten.

Op camping Ascarat, aan de voet van de Pyreneeën, wachten we vol spanning op onze gasten, waarvan enige zich al enkele dagen vóór het officiële begin van de reis melden. Als iedereen binnen is (inmiddels heeft Pluvius zich, ongelukkig voor ons, van zijn beste zijde laten zien) volgt al snel het welkom en bereiden we de gasten voor op de dingen die komen gaan.

De sfeer proeven van een pelgrimage

Ook kunnen zij reeds proeven aan de sfeer rond de pelgrimage, want vlakbij de camping ligt St. Jean Pied de Port. Een plaats waar 3 pelgrimsroutes uit Frankrijk samen komen om van hier de barre tocht door Noordwest-Spanje te maken. Een tocht van ruim 800 km. De dag na het welkomstdiner trekken we over een pas door de Pyreneeën. We komen langs Salamanca en installeren ons op een camping van waaruit we per bus door de Rioja gaan en een aantal, met de de Caminos (Spaans voor wegen) verband houdende plaatsen zullen bezoeken.
 
Als we verder trekken, verlaten we slechts voor korte duur het gebied waardoor de caminos naar Santiago lopen. We staan voor een paar dagen in een plaats, die een belangrijke positie heeft ingenomen in het ontstaan van het hedendaagse Zuid-Amerika.

 

 

 

Als pelgrims naar Santiago de Compostela

Daarna weer snel op zoek naar de caminos. We zien pelgrims lopen of fietsen, we bezoeken Leon, Astorga en kunnen op eigen gelegenheid van de omgeving genieten. Om de Atlantische kust te bereiken trekken we door een prachtig gebied. We bevinden ons dan in Galicië, een autonome regio met een eigen taal. We staan niet ver van Santiago de Compostela af en proberen de gevoelens te delen met de pelgrims, die moe maar voldaan, hun doel hebben bereikt. Natuurlijk worden we rondgeleid door de stad met zijn kathedraal en krijgen gelegenheid om de H. Mis van 12.00 uur bij te wonen.
 

Naar de Golf van Biscaye en langs de kust terug naar Frankrijk 

Om bij te komen van de vermoeienissen trekken we naar het puntje van Noordwest-Spanje en gaan vervolgens langs de kust van hetgeen wij de Golf van Biscaye noemen, oostwaarts. We komen achtereenvolgens door de autonome regio’s Asturië, Cantabrië, Baskenland en Navarra.

Ook langs de kust loopt een weg die naar Santiago leidt en we zullen daarom veel plaatsen bezoeken die met de pelgrimage te maken hebben.

Ook de Picos de Europa, een schitterend natuurgebied hoog in de bergen, vereren we met een bezoek. En voordat we Spanje verlaten, bezoeken we het beroemde Guggenheim museum in Bilbao. Dan wordt het tijd om ons voor te bereiden op het afscheid. We doen dat in Frankrijk tijdens een heerlijk afscheidsdiner en zijn overtuigd van het feit dat iedereen een onvergetelijke vakantie heeft gehad.

Trudie en Martien Giezeman