Rondreis Macedonië

De goden van de Olympusberg

Verzamelen was gepland op maandag 15 mei in Volders. Hier begonnen wij aan onze 26-daagse kampeerreis naar Macedonië, Albanië, Bulgarije en Griekenland.

Ina en Kees de Jonge

De meeste medereizigers waren al voor het weekend aanwezig. Hierom plande het reisleiders echtpaar Paul en Christine Vandewalle spontaan een vrijblijvende excursie naar de Swarovski Kristallwelten in Wattens.
Maandagavond een reisbespreking. Omdat het weer niet echt mee werkte, mochten we boven in het restaurant de kennismakingbespreking houden. Later die avond een gezellig diner.
Dinsdagmorgen vertrokken we naar Bologna, waar een overnachting was gepland. We hadden afgesproken om 's avonds gezamenlijk een maaltijd te houden in het campingrestaurant.

De volgende dag vertrokken we naar Ancona voor de ferryboot naar Igoumenitsa. De boot had wat vertraging, maar tijdens deze wachturen leerde je elkaar gelijk weer wat beter kennen. De boot op gaan was een hele belevenis, en de 14 verblijfuren op de boot waren goed te doen. Er waren wat problemen met de vouchers voor de maaltijd, maar Paul en Christine hebben dit goed opgelost. Na aankomst in Igoumenitsa de boot af, en onze tocht met de auto en caravan of camper vervolgd naar Ioannina. Dit was een mooie toeristische route met hoogtes, bochten en afdalingen. Bij aankomst in Ioannina stonden Paul en Christine al te wachten en de plaatsing van de campers en caravans te regelen.

De dag daarop was een vrije dag, maar Paul en Christine regelden een spontane bezichtiging naar de citadelruines van Ali Pascha.
De volgende morgen om 08.30 stond onze bus al weer klaar voor onze reis naar Albanië. De eerste dag hebben wij de citadel van Gjirokaster bezocht, waar we ook een lunch kregen aangeboden. Via het natuurwonder Blue Eye, naar de badplaats Saranda voor diner en overnachting. Het diner was goed voorzien van allerlei lekkers en veel vis.
Na het ontbijt de volgende dag, naar de oude Griekse stad Butrinti met een lunch in het kasteel van Lekursi. Hier hadden wij een schitterend uitzicht over de baai van Saranda. TOen de reis terug naar Ioannina. De chauffeur van de bus was een meester in zijn vak. Grote klasse hoe hij de bus over al die smalle weggetjes naar ons doel bracht! Ook bij de grens geen problemen.
Dag 8, vrije dag.
Dag 9, reisdag naar Struga aan het meer van Ohrid. We hadden een mooie plaats aan het meer, heel simpel maar alles was er aanwezig (sanitair, elektriciteit).
Hierna volgden 2 dagen rust, en de 3e dag een busexcursie inclusief lunch naar Sv. Naum-Klooster en via het Galicia Nationaalpark naar het Prespameer. Hier gingen we hoog de berg op, met stuurkunsten van de buschauffeur. 
Hierna hadden we nog een vrije dag in Struga.
Op dag 13 een reisdagje naar Skopje (Macedonië). Hier bezochten we onder begeleiding van een gids de Turkse wijk, maakten een stadswandeling, bekeken het standbeeld van Moeder Theresia en maakten een boottocht bij de Markakloof.

Dag 15, de reisdag naar Rila in Bulgarije. Hier mochten we onze onderkomens plaatsen op een parkeerterrein van een Motel; heel bijzonder. Ook hadden we hier een diner met Bulgaarse folklore.
Op dag 16 een gezamenlijk bezoek aan het beroemde Rila-klooster, om stil van te worden! Ook dit onder begeleiding van een gids.
Dag 17, reisdag naar camping Areti in Neos Marmaris. Dit was bijna paradijselijk, ware het niet dat er een afdaling was tussen de 10 en 12% om er te komen. Hierna 2 dagen om te rusten. Iedereen begon aan de was en genoot van de zee. Met een piratenboot hebben we de 2e dag een boottocht gemaakt langs het heilige eiland Athos. Hier wonen en verblijven alleen maar mannen.
Dag 21 reisdag naar Methoni, met een tussenstop in Vergina, waar een museum was van de Macedonische koningsgraven.
Dag 22: busexcursie met gids naar Thessaloniki met een bezoek aan de kerk van de heilige Dimitri. Hier nog wat vrije tijd te besteden aan de Turkse markt met daarna een heerlijke lunch.
Dag 23, reisdag naar Kastraki naar Camping Vrachos. Hier kregen we de tijd om de Meteorakloosters te bezichtigen, dit was werkelijk het mooiste wat ik gezien heb!
Dag 25 reisdag naar Igoumenitsa. We zijn niet al te vroeg vertrokken, omdat de boot pas rond 23.00 uur zou vertrekken. Twee uur voor vertrek waren we allemaal weer in de haven aanwezig, en maakten vanuit daar weer de overtocht naar Ancona. Vanuit Ancona naar Fano gereden waar we ons afscheidsdiner hebben genuttigd op Camping Stella Maris. Het diner is op een ludieke manier verlopen, omdat sommigen een leuke bijdragen hebben geleverd in de vorm van een gedicht of iets dergelijks.

Wij hebben genoten, en we hopen vele anderen ook. En we waren heel blij met het reisleidersechtpaar Paul en Christine! Een bijkomstigheid was dat de weergoden met ons waren, maar dat heb je als je dicht bij de ‘goden van de Olympusberg’ verblijft.      

Ina en Kees de Jonge

Genoten van alle indrukken 

Op maandag 29 augustus 2010 om 12.00 uur –dat was precies het tijdstip, waarop gevraagd was uiterlijk aanwezig te zijn-  meldden wij ons op camping Natterersee bij Innsbrück als laatste deelnemers voor deze reis.

De ‘spelregels’ voor deze reis werden toegelicht. Ook de deelnemers stelden zich voor aan elkaar. De voornamen werden opgeschreven op de deelnemerslijst. Na afloop vroegen wij ons af: “Hoe onthoud ik al die namen!”. Eén van de deelnemers vraagt of er belangstelling bestaat voor een jeux-de-boules competitie. Wij dachten: “Zouden wij daar aan mee móeten doen?”  Maar nee, deelname was gelukkig vrijwillig en dat gold ook voor de mogelijkheid samen te bridgen. Dezelfde avond was er een gezellig startdiner, waarbij je de eerste namen al leerde te onthouden. Tijdens de reis kwamen daar stapje voor stapje steeds meer namen bij.

De wegen
Onze verwachting was dat de wegen nog wel eens van slechte kwaliteit zouden zijn. Dat is ons enorm meegevallen. Over het algemeen waren de wegen breed en van redelijke kwaliteit. In Macedonië, op weg naar Struga, waren wel enkele lange slechte stukken wegdek, waar je je snelheid aan moest passen. Dat was vanwege spoorvorming ook het geval op de snelweg vanuit Skopje naar Bulgarije. Over het algemeen is onze conclusie: de wegen zijn niet beter of slechter dan in West-Europa.

De route en het routeboek
Op de avonden voor verplaatsing naar een volgende camping was er een routebespreking. Daar werden wij gewezen op kleine wijzigingen in de route en op interessante punten langs de route. In het begin van de reis volgden wij de route zoals beschreven in het routeboek. Maar halverwege de reis, vanaf Rila, hebben wij bijna altijd andere, alternatieve routes gereden. Alle door ons gereden routes waren (buitengewoon) mooi.

De campings
De campings op deze reis varieerden van zeer goed tot in elk geval voldoende. Het hangt er wel vanaf op welk criterium je oordeelt. Qua uitzicht waren de campings in Ioánnina, Struga en Neos Marmaris heel goed. Dat was op de andere campings minder. In Rila, in Bulgarije, stond je in een kring op de stenen; ook dat overleef je wel voor twee nachten. Overal was er warm (douche)water, zij het dat je in Skopje en Struga (die nacht dat er ook jongeren van Kontiki waren) daarvoor wel op zoek moest in een ander toiletgebouw. En ja, er sluit wel eens een deur niet goed of er hangt een half douchegordijn, nou ja wat dan nog. De toiletten waren altijd schoon. Daarbij moet je je wel realiseren, dat in Griekenland het WC papier in de afvalbak naast het toilet moet. Ook is er niet altijd een stortplaats voor je chemische toilet, zodat deze dan in de WC geleegd moet worden. Vanwege verstopte afvoeren liep in Skopje het douchewater slecht weg, waardoor wat water over de vloer in het toiletgebouw liep. Maar ook dat kun je in West-Europa wel eens aantreffen.

Omdat de reisleiding voor aankomst van de groep de camping eerst controleerde op staanplaatsen, warm water, schoon-zijn van sanitair en op aanwezigheid van elektra, hebben wij als groep geen klagen gehad.

De excursies
Deze reis was een zogenaamde light reis. Dat betekent dat bij de reis slechts enkele excursies horen. Daarnaast kon je facultatief inschrijven voor 3 extra excursies. Zo hadden wij vooraf de extra excursies geboekt naar Skopje en naar Thessaloniki. Wij hadden niet ingetekend op de excursie naar Sv. Naum vanaf de camping in Struga (daar zijn wij op eigen gelegenheid geweest). Uiteraard hebben wij wel deelgenomen aan de tweedaagse excursie naar Albanië en aan de excursie naar het Rila klooster. Deze excursies behoorden tot de reis. Een excursiedag betekende vrij vroeg op.  De bus vertrekt ’s morgens tussen 8.30 - 9.00 uur en je komt om 18.00 - 19.00 uur terug. Zelf zijn wij gewend in onze vakantie eerst op ons gemak te ontbijten en meestal na de koffie, zo rond elven, op pad te gaan om in de tweede helft van de middag weer terug te zijn op de camping.

Tijdens een excursie krijg je veel te zien -wat je zelf lang niet altijd gevonden zou hebben!-  met daarbij de juiste uitleg door de gids of de chauffeur. Voor ons mocht deze uitleg soms best wat minder: dus sneller en korter. Wij kregen de indruk dat de gidsen echt al hun kennis aan ons kwijt wilden. Maar dat uitleg ook heel interessant kan zijn, bleek bijvoorbeeld tijdens ons bezoek aan Butrint in Albanië. Al met al gaat toch onze voorkeur uit naar het zelf ontdekken van de boeiende bezienswaardigheden.

Eigen tochten
Vanaf die campings, waar wij wat langer verbleven, hebben wij bijna elke dag wel een tochtje in de omgeving (tot wel 200 km) ondernomen. In Ioánnina, Struga en Neos Marmaris hebben wij tijdens onze autoritten enorm van de omgeving kunnen genieten. Wij hebben beslist nog niet alles gezien en weten nu dat het zeer de moeite waard is daar nog een keer terug te komen. Zo ligt camping Areti bij Neos Marmaris niet alleen schitterend –het is een paradijs op aarde, zeker als je aan zee staat-, maar het hele schiereiland Sithonia is fantastisch qua natuur. De uitzichten op en langs de zee zijn daar magnifiek.

Het eten
De gezamenlijke maaltijden, zowel die wel en niet tot de reis behoorden, vonden wij in  het algemeen goed tot zeer goed met enkele uitschieters naar beneden. Over de kwantiteit hadden wij zeker niet te klagen, die was bijna altijd overdadig. Wat betreft het eten op de Minoan Lines: zij zouden een voorbeeld kunnen nemen aan de gevarieerde en kwalitatief goede buffetten op de Scandinavische veerdiensten. En over het Best Western in Skopje, waar een half-weg-diner werd ingelast, zullen wij maar niet spreken (dat was een ramp).

Verrassend goed waren de restaurantjes onderweg. Weliswaar moest je soms met handen en voeten uitleggen wat je wilde eten, maar het opgediende eten was streekeigen en heerlijk en . . .  tegen prijzen -zo laag- dat je je afvroeg of dat wel klopte.

Het reisgezelschap
Met 58 en 60 jaren oud waren wij de jongsten van dit reisgezelschap. Gemiddeld zal de leeftijd zo’n  65 jaar geweest zijn. Tijdens de reis ben je op jezelf, als je dat wilt en toch ook heb je de gezelligheid aan elkaar.  Het is ontzettend leuk op de reisdagen elkaar onderweg tegen te komen met de auto + caravan of camper. Dat is toeteren en zwaaien als je leden van de groep ergens ziet  lunchen en omgekeerd, als wij op een terras zitten, wordt er naar ons gezwaaid. Dat gaf een echt groepsgevoel!

Wij menen dat de leiding van deze reis, Charlie en Alja Nuytens, een groot compliment verdient. Steeds werden wij door hen erop attent gemaakt wat er te doen is in de omgeving, waar wij langer stonden. Omgekeerd toonden zij veel interesse in onze autoritten en in wat wij tijdens deze tochten aan bijzonderheden hadden gezien.
Het is geen senicure om een zeer gemêleerd gezelschap, qua kennis en interesses, het naar de zin te maken!

Reunie
Op de reünie, die voor onze reis al een maand na terugkeer was, waren 15 van de 18 deelnemende equipes aanwezig. Het was leuk elkaar zo snel weer te kunnen ontmoeten. Diverse fotoboeken waren al af en werden bekeken. Maar of wij elkaar daarna nog weer ontmoeten? Misschien op een toekomstige reis? In ieder geval is de groepsfoto een mooie herinnering aan fijne ontmoetingen tijdens deze reis.

Conclusie
Of wij geschikt zijn voor een groepsreis of een groepsreis voor ons laten wij hier maar even in het midden, want daar zijn wij zelf nog niet uit. Zeker is dat wij op eigen gelegenheid deze reis beslist niet gemaakt hadden. Wij hebben genoten van de vriendschappelijke onderlinge contacten en van de landschappelijke en cultuurhistorische indrukken, die wij tijdens deze reis hebben opgedaan.

Totaal bevatte deze hele reis, inclusief aan- en afreis, voor ons 7.560 km in 40 dagen door 12 landen met 3 alfabetten, 2 tijdszones en naast de Euro nog 3 lokale valuta’s. Voor 2011 hebben wij andere plannen, maar voor 2012 oriënteren wij ons toch al voorzichtig op een kampeergroepsreis naar Marokko. Dus wie weet!

Daan & Emmy van Wijngaarden

Voor herhaling vatbaar 

Een geweldige rondreis door Macedonië, Griekenland, Albanië en Bulgarije moet u eens gemaakt hebben. Dat vindt Marianne Hulsbos ook. “De reis Macedonië – Albanië van ACSI Kampeerreizen is heel speciaal.” Marianne leeft op wanneer ze over de kampeerreis begint. Samen met haar man Freek ging ze in 2010 mee.

Vooral in Bulgarije heeft ze haar ogen uitgekeken. Het Rilaklooster, ook wel ‘het klooster met de zebrahuid’ genoemd, heeft het meeste indruk op haar gemaakt. “Echt prachtig gemaakt.” Dit klooster in het Rilagebergte van Bulgarije is in het jaar 946 gesticht. In 1833 werd het gebouw verwoest door een flinke brand, daarna begon men opnieuw met bouwen. Sinds 1983 staat het Rilaklooster op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Marianne is ook zeer verrast door de natuur. “De natuur is overal mooi: in Griekenland, in Macedonië, in Albanië en in Bulgarije. Niet alleen tijdens de excursies zie je mooie plekjes, maar ook tijdens reisdagen als je met je caravan naar de volgende camping rijdt. Het landschap is bergachtig maar iedere keer anders.”

Tijdens de reis hebben Marianne en Freek wisselend weer gehad. Soms was het wat regenachtig, en soms zonnig. “En op de terugweg was het smorend heet in Italië.”
Iets wat haar onverwacht verrast heeft zijn de maaltijden die ACSI verzorgde tijdens de reis. “Het eten was iedere keer schokkend goed, ik kan niet anders zeggen, fantastisch! Soms aten we wel wat teveel, alleen maar omdat het zo lekker was.”

Het echtpaar heeft al ervaring met ACSI Kampeerreizen; vorig jaar gingen Marianne en Freek mee met de kampeerreis Baltische Staten – St. Petersburg. “Dat is voor ons onbekender terrein dan zuidelijk Europa en daardoor vonden wij het prettiger om met een georganiseerde reis mee te gaan.”

Het stel heeft nog meer redenen waarom zij graag met een groepsreis meegaan: “Je beleeft dingen die je zelf soms niet ziet. Het is prettig dat alles vooraf al is uitgestippeld. Bovendien kan je ook doen wat je zelf wilt: je bent niets verplicht. Dat maakt het zo fijn.” Bovendien is de goed voorbereide reisleiding een groot pluspunt. Zij helpen bij problemen, geven interessante tips en weten veel te vertellen over de omgeving.

In 2011 willen de twee graag naar Noorwegen met de ACSI Kampeerreis Noorse Fjorden, want dat lijkt hen net zo’n bijzondere ervaring als Macedonië -  Albanië.

Marianne en Freek Hulsbos

Voor herhaling vatbaar 

Enigszins overhaast namen we begin dit jaar het besluit om eens mee te gaan met de ACSI caravanreis naar Albanië/Macedonië. We waren nog niet in die landen geweest en we wilden  wel eens uitproberen hoe het is om aan een begeleide reis deel te nemen.
Naarmate echter de begindatum naderde werden we steeds sceptischer: zou het wel iets voor ons zijn? We hadden tot dan toe al onze kampeerreizen zelf georganiseerd, waaronder langere zoals naar Turkije, Israel/Egypte, Marokko. Zou een groep niet te ‘’klef’’ zijn en met zijn allen achter de leider aanhobbelen? En meer van dat soort bedenkingen.

Elly en Harry Hendriks 

Een schot in de roos 

Om die vragen maar meteen te beantwoorden:  we hebben er geen moment spijt van gehad. Integendeel we hebben volop genoten van de reis en we hebben spijt dat we dit niet eerder uitgeprobeerd hebben! Het was voor ons in alle opzichten een geslaagde reis:

- de voorbereiding door de organisatie was prima: voldoende afwisseling en bijzonder mooie halteplaatsen, interessante excursies. Zo gedegen kun je het zelf nauwelijks organiseren.

- een zeer kundig en gedreven captains echtpaar. Zij hebben alles uit de kast gehaald om de reis voor ieder tot een groot succes te maken en gelet op ook de reacties van de andere deelnemers is hen dat uitstekend gelukt. Ook het assistentenpaar gaf in hun optreden veel vertrouwen.

- en het groepsgebeuren: dat was een echte aanwinst. Bij een individuele reis kom je in gesprekken meestal niet verder dan een praatje over het weer of wat tips over de omgeving. Omdat we ruim drie weken met elkaar optrokken kon je interessante en veel diepgaander gesprekken voeren. En de groep was zeker niet klef integendeel: ieder gunde elkaar volledig de vrijheid.

Highlights

Na een wat regenachtige start in Natters (Oostenrijk) waar we begonnen met een heerlijk welkomst diner ging het richting Venetië. Daar scheepten we in en we konden op het camperdek in de eigen caravan overnachten. Maar voor het zover was beleefden we een droomstart langs de bekende punten van de stad: de boot mocht in verband met het vermijden van teveel golfslag maar heel langzaam varen. Voor ons leek het of we langs deze prachtige stad zweefden.

In Noord Griekenland verbleven we op een camping in Ionnina. Het captains echtpaar gaf uitstekende tips om op eigen gelegenheid de interessante omgeving te verkennen. We lieten 2 dagen onze combinaties op de camping staan voor een onvergetelijke (bus)reis naar Albanië. Omdat er zoveel te zien was werden we vergezeld door een Albanese gids, die in geuren en kleuren vertelde uit de recente (isolationistische) geschiedenis van het land. ‘’De arbeiders deden alsof ze werkten en de regering deed alsof ze daarvoor betaalden’’ was een van zijn opmerkelijke uitspraken. We bezochten onder meer Girokaster en Butrint en overnachtten in een goed hotel in het enige toeristenplaatsje van het land: Sarande.             

Een volgend hoogtepunt was het meer van Ohrid in Macedonië: een prachtig meer waar we heerlijk in onze kano gepeddeld hebben. Het was er allemaal zeer authentiek en weinig toeristisch. Het stadje Ohrid, waar een standbeeld van de Nederlandse schrijver Den Doolaard - die dit al in de 30-er jaren ontdekte staat – is meer dan de moeite waard. Daarna bezochten we de hoofdstad van Macedonië:Skopje.

Rila in Bulgarije wordt wel het mooiste klooster van de wereld genoemd en we kunnen dit beamen. Aan het eind van een diepe kloof staat  een prachtige orthodoxe kerk, die nog volledig ‘’in bedrijf is’’. De kerk is voorzien van prachtige fresco’s: je kijkt je ogen uit. En rondom die kerk zijn gebouwen met speciale bogen neergezet, die het geheel een intieme en unieke uitstraling geven. s’ Avonds werden we verrast met een uitgebreid diner en met folkloristische dansen.

Op het schiereiland Chalkidiki hadden we vervolgens een paar rustige, zonnige dagen. Daar waren we ook echt aan toe want je moet tijd vinden om al die indrukken een beetje te verwerken. Vervolgens werd Thessaloniki – de tweede grote stad van Griekenland – vereerd.

Een onuitwisbare indruk

Een onuitwisbare indruk maakten de Meteora kloosters in midden Griekenland. Met een kleine groep gingen we te voet en onder leiding van de captain - die een lommerrijk pad wist – als bedevaarders  naar boven. Na een dergelijke inspanning lijkt een bezoek aan die heilige plaatsen nog indrukwekkender. Wat hebben die monniken in de middeleeuwen een monnikenwerk verricht om die gebouwen zo hoog in de lucht op die gladde rotsen te bouwen!

En veel te snel kwam het afscheidsdiner in Italië. Je kon merken, dat het nu echt een groep geworden was, want tijdens dat diner werden alle belevenissen van de reis nog eens dunnetjes overgedaan met soms heel verassende persoonlijke invalshoeken. We hebben dan ook van harte en uit volle borst meegezongen met het lied dat iemand componeerde: mooi, mooi , mooi zijn de ACSI reizen enz.

Voor herhaling vatbaar?
Uit ons verslag kunt u afleiden dat het reizen met Acsi voor ons zeker voor herhaling vatbaar is. We danken de organisatie, de groep maar vooral Lut en Willy (het captains echtpaar) en Marian en Jan (het assistenten echtpaar) voor al hun moeite die voor ons deze reis tot een unieke belevenis maakten.


Elly en Harry Hendriks