Rondreis Balkan

Het is overal pracht en praal wat betreft de natuur!

Dit is voor ons de tiende reis, die we met ACSI mee maken. Onze voorkeur is steeds uit gegaan naar wat grotere en langere reizen, en naar landen waar we nog weinig of niet geweest waren. Bij vele reizen, die we met de ACSI gedaan hebben, stond de cultuur van het betreffende land hoog in het vaandel. Alhoewel hier tijdens onze Balkanreis niet aan voorbij wordt gegaan, heeft de  fraaie natuur van de landen ons toch het meest aangesproken!

Toos en Wim Strooper

Met meerdere mensen dergelijke reizen maken heeft ongetwijfeld voordelen. Je bent lang samen op pad met dezelfde reiservaringen en veelal interesses. De reizen worden goed voorbereid en hebben veel excursies met veelal deskundige gidsen. De kennis van het land, de streek, de cultuur etcetera komen beter en uitgebreider tot je dan wanneer je deze reizen alleen maakt. De gezelligheid van een groep, die na enige tijd doorgaans redelijk homogeen wordt, speelt ongetwijfeld ook een rol. En, last but not least: op zijn minst een veiliger gevoel met een groep op pad, al hoewel ieder voor zich reist. Als er onverhoopt toch wat gebeurt, bijvoorbeeld een verkeersongeval, dat ons allemaal en overal kan overkomen, dan is er toch weer direct die ondersteuning van de totale groep. Vanzelf en op de eerste plaats de reisleiding met meestal nog een technisch assistent, maar binnen de groep zitten veel verborgen talenten, die op enig moment goed van pas komen. Ook de morele ondersteuning werkt veelal goed.

Nu de Balkan. Na vele andere landen bereisd te hebben, stond dit gebied toch wel hoog op het verlanglijstje. Er is daar inmiddels veel gebeurd, waarbij de Balkanoorlog het meest tot onze verbeelding spreekt. En de landen zijn er verder klaar voor dan we misschien zouden verwachten. Alhoewel de taal nog wel eens een handicap is voor goede communicatie met de plaatselijke bevolking, geven de inwoners toch blijk van enthousiasme van het buitenlandse bezoek. Wanneer je mensen ontmoet die toch wat Engels of Duits spreken, dan blijkt al snel hun nieuwsgierigheid naar wat wij van hun land vinden. En wanneer we daar positief over praten dan komt steevast de vraag of we deze ervaringen toch zeker aan onze landgenoten willen overbrengen. Men stelt het toerisme zeer op prijs.        

De natuur van de Balkan Landen heeft ons nog het meest aangesproken. Hongarije met de prachtige steppes en de Donau, die zich voortzetten in Servië. De geweldige bergen in Zuid-Servië en Bosnië-Herzegovina en vooral in Montenegro. Je krijgt er geen genoeg van. Een adembenemende camping in Montenegro, waar de leiding geen woord over de grens spreekt, maar het Engels van een 16-jarige dochter zo perfect is, dat zij alle communicatie onderhoudt voor haar ouders. De camping ligt in een dal rondom omgeven door bergen. Een jeepsafari in het Durmitor Nationaal Park met de Tara kloof en een herdersmaaltijd maakt dit alles tot een sprookje zo mooi. Jammer, dat de tijd steeds zo snel gaat en je al weer verder moet voordat je weg wilt. De excursie in de omgeving van Cetinje, Kotor en aan de kust van de Adriatische Zee bij Sveti Stefan en Budva. Het is overal pracht en praal wat betreft de natuur.
Maar de excursies in Boedapest, Belgrado, Zajecar, Dubrovnik, Mostar, Sarajevo en andere geven ons ook een geweldig inzicht in de geschiedenis en cultuur van deze landen. En bepaald niet het minst over de Balkanoorlog, waarvan velen de zin nooit hebben begrepen en er liever niet over praten of met een soort schuldgevoel. Er is en wordt hard gewerkt om de schade te herstellen, maar er is nog veel te zien van het leed, dat deze volkeren nog maar zo kort geleden hebben moeten ondervinden.

Een  bezoek aan het tunnelmuseum spreekt tot de verbeelding omtrent het leed dat de mensen hebben meegemaakt, maar ook de inzet die ze zich getroost hebben om uiteindelijk in vrijheid te overwinnen. In meerdere gevallen hadden we Nederlandstalige gidsen, en als dat niet lukte, was het meestal wel een Duits- of Engelstalige gids en van tijd tot tijd ook nog een humorvolle gids. Het voert te ver om in deze korte samenvatting alle details uitvoerig te behandelen. Het is ook absoluut niet nodig. Er is lectuur genoeg en het ACSI reisboek geeft volop informatie over wat er zoal te zien en te bezoeken is. Voor de vrije dagen uitgebreide tips om zelf nog gauw even mee te nemen wat in de excursies niet allemaal aan de orde kan komen.

En heb je het geluk een reisleiders echtpaar te treffen, die de reis zelf heeft uitgezet dan is dat een extra pluspunt. Als dit echtpaar bovendien helemaal geknipt is om zo’n groep te leiden, alles en iedereen in de gaten heeft en waar nodig een goed woordje weet te doen bij kleine calamiteiten, of nog sterker: ze voor weet te zijn, dan wordt zo’n reis helemaal een succes! Zelfs als ze door mankementen aan eigen auto, die vervolgens gerepareerd wordt en ze meerdere dagen mee moeten in een huurauto en voor zichzelf andere onderkomens moeten zoeken, toch nog de groep in de gaten weten te houden en aan te sturen en waar nodig te motiveren dan maakt zo’n reisleiders echtpaar het succes van de reis (en van ACSI.)

Als u toch tijd genoeg heeft zoals wij(65+), verleng de vakantie dan nog wat. Wij zijn op de heenreis naar de Romantische Strasse in Munster bij Creglingen geweest, waar we ons enkele dagen ontspannen hebben voorbereid op de reis. Lekker fietsen, dat overigens op veel locaties tijdens de Balkan reis ook goed ging. Vervolgens doorreizend nog een bezoek aan Wenen. Hier hadden we het geluk dat we een geweldig openlucht concert voor het Rathaus in Wien ter gelegenheid van de opening van de Wiener Festwoche mee konden maken. Dat was vanzelf boffen, maar ook door erop uit te gaan.
En om na de reis te “ontgroepen” een weekje op de camping Juritz in Feistritt im Rosental nabij Klagenfurt. Een mooie camping in een prachtige omgeving en met een goede keuken bij gastvrije eigenaren. 
                      
Een uitnodiging om “um sonst” deel te nemen aan een maaltijd van een “varken aan spit” op de koop toe. Wie kan het bedenken, dat je dit allemaal mag overkomen.

Op een ding dient iedereen zich wel voor te bereiden als hij of zij met een dergelijke reis meegaat: verwacht in deze landen niet in alle opzichten  dezelfde luxe, die we in West-Europa kennen. Een camping in een mooie omgeving behoeft nog niet vanzelfsprekend de beste camping te zijn. Maar met wat eigen voorzieningen aan boord zijn deze reizen goed te doen. Velen in de wereld zouden met onze uitrustingen wel hun hele leven willen slijten.
Tenslotte: het prachtige weer vrijwel de hele reis is een gift van boven, die we dankbaar aanvaard hebben.

Toos en Wim Strooper